| |
Rewolucja francuska w 1789 roku doprowadziła do obalenia
absolutyzmu i zniesienia przywilejów stanowych
Głoszono również podstawowe i
niezbywalne prawa człowieka: wolność, własność, opór przeciwko uciskowi,
równość wobec prawa, swobodę sumienia, wolność słowa. Idee te znalazły
zwolenników w innych krajach Europy, co ułatwiło podboje Napoleonowi
Bonaparte, początkowo orędownikowi idei rewolucyjnych.
Imperium napoleońskie
Napoleon był równocześnie grabarzem rewolucji, ponieważ zniszczył system
republikański i skupił w swoim ręku władzę znacznie większą niż ścięty
tyranÓ Ludwik XVI, ale także jej szpadą. Zorganizowana na nowych zasadach
armia francuska okazała się w ręku tego genialnego wodza zdolna do
piorunujących zwycięstw, a polityka wobec podbitych przeciwników
powodowała, że w kolejnych wojnach uczestniczyły korpusy wczorajszych
wrogów. W ciągu dziesięciu lat Napoleon podporządkował sobie większość
krajów europejskich.
W zdobytych krajach likwidował instytucje feudalne, na miejsce dawnych
praw wprowadzał Kodeks Cywilny, nawiązujący do idei rewolucyjnych i
stanowiący podstawę nowoczesnego ustawodawstwa. Niezdobyta pozostawała
tylko Anglia, konsekwentnie uczestnicząca we wszystkich koalicjach
antyfrancuskich i wspierająca wszędzie wrogów Napoleona. Nie mogąc rozbić
floty angielskiej i chcąc zniszczyć gospodarczo przeciwnika, cesarz
zorganizował na podległych sobie terenach blokadę kontynentalną,
uniemożliwiając handel z Anglią N było to dodatkowym elementem scalającym
Europę Napoleona.
Upadek Napoleona
Imperium napoleońskie rozpadło się w 1814 roku, po dwóch klęskach N w
wojnie z Rosją w roku 1812 oraz w wojnie z koalicją Anglii, Rosji i
dotychczasowych francuskich satelitów w 1813 roku. W podporządkowanych
krajach gwałtownie budziła się świadomość narodowa N Hiszpanów, Włochów,
Niemców czy Rosjan, występujących przeciwko francuskiej okupacji.
Kongres Wiedeński
Po upadku Napoleona monarchowie Europy zebrali się na kongresie w Wiedniu,
aby ustalić nowy porządek w Europie. Ziemie dzielono zgodnie z interesami
dynastii, zwłaszcza władców najpotężniejszych państw. Wiele krajów
znalazło się pod obcym panowaniem, np. Belgia - Holandii, Norwegia N
Szwecji, a niektóre zostały podzielone, jak Księstwo Warszawskie. Na
straży europejskiego porządku stało Święte Przymierze, utworzone w 1815
roku przez Rosję, Austrię i Prusy. Podejmowało ono interwencje zbrojne
przeciwko wybuchającym w różnych krajach powstaniom i rewolucjom. System
ten funkcjonował przez prawie czterdzieści lat.
gazeta.pl |
|
Europa napoleońska
