| |
Granicę między średniowieczem a czasami nowożytnymi
wyznaczają symbolicznie dwie daty: 1453 - zdobycie Konstantynopola przez
Turków, co jest uznawane za podporządkowanie islamskiej Turcji terenów
Europy południowo-wschodniej i 1492 - wyprawa Krzysztofa Kolumba, która
zapoczątkowała podboje Europejczyków na innych kontynentach
Konflikty religijne
Na początku XVI wieku wybuch reformacji doprowadził do podziału
chrześcijaństwa zachodniego i powstania nowych wyznań - protestanckich.
Podziały wyznaniowe pokrywały się często z politycznymi, istnienie kilku
wyznań w jednym państwie prowadziło do krwawych wojen i prześladowań
religijnych. Uniknęły ich nieliczne kraje, w tym także wielonarodowościowa
i wielowyznaniowa Rzeczpospolita.
Monarchia absolutna
Podziałom w Europie sprzyjało również powstanie absolutyzmu monarszego.
Władca nawet teoretycznie nikomu nie podlegał, mógł narzucać poddanym
wybraną przez siebie religię, był źródłem prawa, ale jego ono nie
obowiązywało. Podlegała mu administracja, wojsko, policja, aparat skarbowy
- składające się z płatnych, mianowanych funkcjonariuszy. Zapewnienie
sobie silnej władzy wewnątrz państwa, utożsamianie interesu władcy z
interesem państwa umożliwiło mu realizację ekspansywnej polityki
zagranicznej.
Konflikty polityczne
Europa w XVI-XVIII wieku była areną ostrej rywalizacji mocarstw. Oś
konfliktu stanowiła walka królów francuskich z Habsburgami. W rywalizacji
uczestniczyły również inne mocarstwa: Anglia, Holandia, Szwecja,
Rzeczpospolita, Rosja, z czasem Prusy. Nastąpiło również współdziałanie
państw pozostających pod władzą jednej dynastii, której członkowie
popierali się wzajemnie i prowadzili wspólną politykę. Interesy mocarstw
nie ograniczały się do terenu Europy, ponieważ od pierwszych wypraw
zamorskich na przełomie XV i XVI wieku trwała walka o kolonie i przejęcie
korzyści z handlu z innymi kontynentami. Jest paradoksem, że właśnie w tym
okresie ideowej i politycznej dezintegracji pojawił się w różnych
językach, również w języku polskim, termin Europejczyk.
Przemiany kulturowe
W XV-XVI wieku powstawała literatura w językach narodowych, łacina traciła
stopniowo swoje uprzywilejowane miejsce. Od XVII wieku językiem dyplomacji
stał się język francuski. Przełomowe znaczenie miał jednak rozwój nauk
ścisłych, który nastąpił w XVII-XVIII wieku. Dokonano wielu ważnych odkryć
w zakresie biologii, fizyki, chemii, ale przede wszystkim zmieniło się
podejście do badań. Obserwacja, eksperyment, wywód logiczny, a nie
autorytet poprzedników stanowiły ostateczny argument w nauce. Dokonano też
wielu wynalazków technicznych, które szybko znalazły zastosowanie w
praktyce. Wynalezienie maszyny parowej pozwoliło na mechanizację
produkcji, na co początkowo Europa miała niemal monopol. W okresie od XV
do XIX wieku Europa przeżyła ogromny skok cywilizacyjny, nieporównywalny z
innymi regionami świata. Stała się kontynentem bogatym i ludnym, pod
wieloma względami prześcigającym inne kontynenty.
gazeta.pl |
|