| |
Zaplanowanie programu wymiany jest w
zasadzie najważniejszym etapem przedsięwzięcia. Decyzje podjęte teraz mogą
rozwinąć lub zburzyć cały program. Dlatego też dokładne rozważanie różnych
opcji i pomysłów jest kluczowe dla całego procesu.
Z drugiej strony, początkowa eksplozja entuzjazmu grupy podgrzewa jej
nastrój, co utrudnia systematyczne myślenie. Problemem jaki organizatorzy
wymian często napotykają jest znalezienie sposobu na podtrzymanie
zainteresowania wszystkich członków grupy podczas żmudnego nieraz
planowania, które trwać może nawet rok. Cała grupa przechodzi próbę, która
jest egzaminem z ich umiejętności pracy zespołowej.
Przygotowanie grupy
Grupy uczestniczące w wymianach powstają na wiele różnych sposobów. Czasem
są to bliscy znajomi, koledzy z jednej klasy lub członkowie tej samej
organizacji. Jeśli wy już wiecie, w jakim składzie będziecie uczestniczyć
w wymianie macie już za sobą problem rekrutacji. Jednak organizacje, które
przygotowują programy mają bardzo często problemy ze znalezieniem
właściwych uczestników dla nawet bardzo atrakcyjnych imprez. Jeśli
kiedykolwiek staniecie przed problemem rekrutacji uczestników (a możecie
przecież znaleźć się w sytuacji, gdy potrzebna wam będzie osoba znająca
bardzo dobrze dany język, gdyż wy znacie tylko podstawy), wykorzystajcie
następujący plan:
- określcie,
co organizujecie, kiedy i gdzie?
-
zastanówcie się, jakie kryteria muszą spełnić uczestnicy - poszukiwane
osoby (wiek, znajomość języków obcych, zainteresowania, itp.);
- w
zależności od specyfiki uczestników określcie miejsca, gdzie istnieją
największe szanse na dotarcie do nich;
- zacznijcie
tam promocję programu (plakaty, ulotki, zdjęcia, itp.);
-
pamiętajcie o mediach - prasa lokalna, stacje radiowe - zwykle bardzo
je interesują informacje o tym, że ludzie coś organizują i chętnie
pomogą wam poinformować innych o naborze.
Zastanówcie się nad korzyściami, jakie
uczestnicy mogą wynieść z udziału w wymianie. Łatwiej wam będzie mówić o
waszym przedsięwzięciu i będziecie w stanie efektywniej rozmawiać o nim z
innymi. Budując zespół na potrzeby wymiany rozważcie następujące kwestie:
- jaki
będzie optymalny rozmiar grupy? przedział wiekowy? kto i w jakim
zakresie będzie zaangażowany w przygotowania?
- czy będzie
trzeba dokonywać jakiejś selekcji uczestników? dlaczego? według jakich
kryteriów (kto pierwszy, ten lepszy; decyzja pomysłodawców;
autoselekcja poprzez stopień zaangażowania w przygotowania; itp.?);
- koszty -
czy będzie można obniżyć koszty na osobę (zniżki dla grup), jeśli
grupa będzie miała określoną liczbę osób? ile będzie kosztowała
wymiana każdego z was - realistycznie?
- czy
wszyscy są w stanie gościć partnera w domu, w przypadku, gdy
zdecydujecie, iż zakwaterowanie w czasie programu odbywa się z waszymi
rodzinami? jeśli nie, to czy macie jakieś rozwiązania zastępcze?
- jakie są
motywy każdego z was do zaangażowania się w wymianę? - mówcie o nich
otwarcie i zastanówcie się, czy są one realistyczne. Pomoże to wam
uniknąć niepotrzebnych rozczarowań.
Grupa, zanim wspólnie uczestniczyć będzie
w wymianie, sama musi się dobrze poznać. Ustalcie, jak często będziecie
się wspólnie spotykać. Dobrym początkiem planowania i przygotowania grupy
do wymiany jest wypełnienie kwestionariusza, który prezentujemy w Aneksie
(Czym dla mnie jest wymiana?) i zastanowienie się w grupie nad waszymi
odpowiedziami. Prawdopodobnie wywiąże się z tego ciekawa dyskusja, która
pozwoli wam lepiej zrozumieć, dlaczego zdecydowaliście się na
zorganizowanie tego programu. Wypełnijcie tę ankietę dwukrotnie (wersja
Przed i Po) - raz jeszcze przed programem, drugi raz - po wymianie. Będzie
to dobra okazja do porównań (zachowajcie wyniki!). W ramach przygotowań
zbierajcie również informacje o kraju partnera. Dowiedzcie się tak dużo,
jak to jest możliwe. Przygotujcie też własny przewodnik po waszej okolicy,
który przekażecie waszym partnerom, gdy już przyjadą do was.
Podzielcie się zadaniami, by każdy z was miał coś do zrobienia w ramach
przygotowań. Wasz lider powinien czuwać nad sprawną organizacją programu.
Możecie go od czasu do czasu kontrolować, czy wystarczająco dobrze
egzekwuje od was powierzone zadania. Pamiętajcie, że systematyczność jest
sprawą podstawową.
Planowanie
Najważniejsze - czas! Przy całym
waszym entuzjazmie nie zapomnijcie o realistycznym planowaniu i o
ograniczeniach czasowych. Zawsze lepiej zabezpieczyć sobie więcej czasu
niż robić coś olbrzymim kosztem i wysiłkiem na ostatnią chwilę.
Zadań przed wami stoi bardzo wiele. Pomocny schemat zamieszczamy na
następnej stronie. Nie uwzględnia on wszystkich szczegółów planowania, ale
pozwala dobrze zorientować się, na jakim etapie właściwie jesteście.
Planowanie programu wymiany jest najważniejszym etapem przygotowania.
Można podzielić je na trzy zadania, które będziecie musieli zrealizować:
1. Zaplanowanie programu pobytu
waszych partnerów w waszej społeczności;
2. Negocjowanie z partnerem programu waszego pobytu u nich;
3. Umiejętna prezentacja programu wymiany potencjalnym sponsorom.
Każde z tych zadań powinno być sfinalizowane przy współpracy z partnerem,
by obie strony mogły maksymalnie skorzystać z programu. Najważniejsze jest
jednak to, byście wy czuli, że jest to wasze przedsięwzięcie, na które
wspólnie zapracowaliście. Nie ma nic mniej satysfakcjonującego niż
uczestnictwo w narzuconym przez kogoś programie.
PLANOWANIE
PROGRAMU POBYTU
Rozpatrzcie
następujące kwestie:
1. PROGRAM POBYTU
a) zakwaterowanie
- czy
wykorzystacie jakiś ośrodek lub schronisko?
- czy
decydujecie się na pobyt z rodziną?
- czy
zorganizujecie sobie camping?
b) osiągalność funduszy
- czy
będziecie musieli za coś płacić "z góry"?
- czy
potrzebujecie pieniędzy na kaucje, depozyty, ekwipunek, itp.?
- czy
ubezpieczenie uwzględnia wszystkie ewentualności?
- czy rodzaj
zajęć w czasie wymiany może ograniczyć ważność ubezpieczenia?
- ile
gotówki będziecie potrzebować w czasie programu?
- jakie
koszty można pokryć ze zwłoką?
c) środki
- czy wasza
organizacja/władze lokalne/szkoła daje duży priorytet temu programowi
i jest w stanie udostępnić wam budynki, środki transportu, kontakt z
ekspertami, itp., by obniżyć wydatki związane z wymianą?
- jakich
środków będziecie potrzebować?
- czy macie
je wszystkie zabezpieczone?
- czy
będziecie musieli się zwrócić do kogoś o pomoc? do kogo? (lokalne
firmy, władze, szkoły, fundacje, rodziny, itp.)
d) pokonywanie trudności
Musicie przygotować się na pokonywanie różnych trudności, które trudno
jest przewidzieć. Może okazać się, że pojawią się problemy komunikacyjne z
partnerem i będziecie potrzebować kogoś, kto lepiej od was zna dany język
obcy. Starajcie się uprzedzić wszelkie sytuacje, które mogą wam utrudnić
życie. Jeśli się one pojawią, przyjmijcie je ze spokojem
i namysłem. Nie ma sytuacji bez wyjścia a rozwiązywanie problemów to
prawdziwa szkoła życia.
2. ZAWARTOŚĆ PROGRAMU
a) temat
Najlepsze wymiany organizowane są wokół jakiegoś hasła. Pozwala to lepiej
ukierunkować program. Czasem instytucje wspierające wymiany wymagają, by
poruszały one określone zagadnienia. Na pewno macie propozycje takich
tematów. Jeśli nie, możecie zastanowić się nad kilkoma naszymi pomysłami:
- Co znaczy
dla nas Europa?
- Rola
kobiet w społeczeństwie
- Ochrona
środowiska na co dzień
- Potrafię
powiedzieć NIE rasizmowi
- Jak
spędzamy wolny czas
- Media -
czwarta władza?
- Rock co
krok - muzyka w naszym życiu
b) metody
Czasem trudno zadecydować, jaki powinien być temat wymiany. Można wtedy
zastanowić się, jakie są zainteresowania uczestników. Można ułożyć program
bazujący na szczególnej formie wypoczynku lub imprezy kulturalnej,
organizowanej wspólnie przez obie grupy.
Warsztaty lub sesje treningowe mogą pokazać wytrzymałość i słabość
uczestników. Spacery, wędrówki lub biegi na orientację mogą być użytecznym
sposobem na pokazanie gościom okolicy. Występy muzyczne, moda lub inne
elementy życia młodzieży, mogą zostać wykorzystane w celu ukazania różnic
kulturowych, itp. Odpowiedzialność za dobór form zajęć spoczywa ściśle na
grupie.
c) zwiedzanie/wizyty
Wszelkie wizyty można łatwo zaplanować, ale zawsze warto spróbować
osiągnąć równowagę między wizytami, którymi wasz partner jest naprawdę
zainteresowany a tymi, które przemawiają do was. Wymiana nie jest
zorganizowaną formą wakacji i dlatego należy uważać na to, co wam i waszym
partnerom odpowiada najbardziej. Jest to szczególnie ważne, gdy gościcie
grupy, które nie orientują się zbytnio w historii Polski. Wcale nie muszą
być oni zainteresowani całodziennym zwiedzaniem ruin, które dla nas mają
historyczne znaczenie. Szybko powoduje to zmęczenie i niezadowolenie wśród
uczestników.
Wymiany młodzieży powinny głównie skupiać się na poznawaniu lokalnej
społeczności i jej stylu życia. Program, który układacie, powinien
uwzględniać nie tylko atrakcje dla waszych gości, lecz również zajęcia,
które wam sprawią frajdę.
Ciekawe są wizyty w lokalnych przedsiębiorstwach i instytucjach. Powinny
być one odkrywcze i zrozumiałe. Pamiętajcie o właściwym tłumaczeniu i
angażujcie ludzi w rozmowę. Spotkania takie często kończą się na
kontrowersyjnych dyskusjach, które tematycznie często wykraczają poza
przedmiot wizyty. Powinniście być na to przygotowani.
Unikajcie zwiedzania na zasadzie "złotej rybki" - grupa ciągnie się
korytarzami, patrzy przez okna, ogląda maszyny i do końca nie wie, o co w
tym wszystkim chodzi. Każda wizyta musi mieć swój powód lub temat. Macie
do wyboru tysiące takich zagadnień, które możecie wykorzystać.
3. DZIAŁANIE
Jednym z najbardziej ekscytujących elementów programu wymian jest
nieplanowane oddziaływanie pomiędzy uczestnikami. Należy stworzyć
odpowiednią atmosferę do budowania porozumienia między nimi. Oczywiście,
jednakowo ważne jest posiadanie pod ręką kogoś, kto potrafić będzie
rozruszać grupę, gdy zrobi się nudno, lub pomoże wyjaśnić nieporozumienia,
gdy się pojawią. Liderzy powinni wiedzieć, kiedy interweniować, a kiedy
pozostać na uboczu. Bądźcie elastyczni, jeśli chodzi o zmiany w programie.
Bądźcie również przygotowani na wysuwanie nowych i przyjmowanie nowych
propozycji.
To co dobrze wygląda na papierze może okazać się w rzeczywistości nudne i
męczące. Podobnie, to co wydaje się okropnie nieciekawe, może okazać się
główną atrakcją. Dajcie szansę programowi. Jeśli pojawią się problemy,
usiądźcie w parach lub w grupie z partnerem i poszukajcie nowych
rozwiązań. Nie bójcie się zmian. Współpracujcie!
Organizowana przez was wymiana jest dobrą okazją dla was do nawiązania
nowych kontaktów z ludźmi z waszej okolicy. Jeśli zgłosi się do was ktoś z
"dziwną" propozycją, którą chciałby byście zamieścili w waszym programie,
zastanówcie się zanim powiecie "nie". Ludzie spoza waszej grupy stanowić
będą atrakcję dla gości. Nie izolujcie się z nimi. Dajcie im maksimum
możliwości spotkań z mieszkańcami waszej lokalnej społeczności.
Korzystajcie z lokalnych środków transportu. Ma to wiele ograniczeń, ale -
jak to wielokrotnie sprawdziliśmy - jest to bardzo interesujący sposób na
lepsze poznanie realiów.
Zasada: wymiana ma służyć poznaniu życia w innym kraju takim, jakie
ono naprawdę jest. Jeśli zaczniecie się zastanawiać, co najlepszego,
najciekawszego, najładniejszego, naj.... możecie pokazać (pochwalić się)
waszym gościom, to nigdy nie uda wam się przedstawić prawdy o tym, jak
żyjecie. Stworzycie nieprawdziwy obraz rzeczywistości. Nikt tego od was
nie oczekuje! Zachowujcie się normalnie, jak młodzi ludzi. Nie ma czego
ukrywać ani specjalnie eksponować. Spróbujcie znaleźć równowagę, która wam
będzie najbardziej odpowiadać.
NEGOCJOWANIE PROGRAMU Z PARTNEREM ZA GRANICĄ
Komunikowanie się
Będą nieporozumienia. Będą niedomówienia. Będą frustracje. Przyjmijcie je
ze spokojem. Utrzymując kontakt z partnerem powinniście być w stanie
wyrażać własny komentarz, uzupełniać, proponować zmiany w programie.
Regularne komunikowanie się jest bardzo istotne, nawet wtedy, gdy nie ma
się zbyt dużo do powiedzenia. Powstrzymywanie się od korespondencji,
rozmów telefonicznych i czekanie aż będziecie gotowi coś napisać, może
doprowadzić do zupełnego milczenia. Milczenie zaś często myli się z
brakiem zainteresowania. Pamiętajcie więc: utrzymujcie kontakt...
regularnie.
Spróbujcie zorientować się jakimi środkami dysponuje wasz partner i czy
wszystkie wasze prośby mogą być spełnione. Zanim zaczniecie przedstawiać
propozycje lub stawiać wymagania zastanówcie się trochę. Program to nie
rozkład jazdy!
W przypadku wątpliwości, poszukujcie wyjaśnień, pytajcie o cel, badajcie
intencje.
KLUCZOWE SPRAWY
W przygotowywaniu się do wymiany
zawsze trzeba zwrócić szczególną uwagę na trzy sprawy:
1. Ustalenia dotyczące podróży - musicie upewnić się, że:
- wszyscy
posiadają ważne (przynajmniej jeszcze przez 6 miesięcy) paszporty;
- wszyscy są
ubezpieczeni od następstw nieszczęśliwych wypadków w czasie pobytu za
granicą;
- macie
wszystkie bilety;
- wiecie co
robić w przypadku utraty bagażu;
- posiadacie
potrzebne pieniądze (lepiej czeki podróżne, itp.);
- uczestnicy
małoletni wcześniej przedstawili pisemne zgody rodziców lub opiekunów
prawnych na uczestnictwo w tym programie.
Kolejną ważną sprawą jest to, by każdy
posiadał szczegóły dotyczące rozkładu jazdy waszego środku transportu i
informacje o miejscu zakwaterowania za granicą. Te dane należy również
pozostawić rodzinom w domu.
Wszelkie informacje wymieniajcie z waszym partnerem.
Kiedy przyjmujecie gości w kraju, stawcie się wcześniej na miejscu
spotkania. Cierpliwie czekajcie w razie spóźnienia i ciepło przyjmijcie
partnerów. Dajcie im odpowiednio dużo czasu na otrząśnięcie się z trudów
podróży.
2. Przebieg programu
Mając już opracowany wraz z partnerami program zajęć, przedyskutujcie
w ramach waszej grupy, jak wy widzicie jego realizację. Upewnijcie się, że
wszyscy wiedzą, kim są wasi partnerzy.
Zastanówcie się, jakie są wasze zobowiązania względem partnerów?
Czy zabieracie ze sobą coś dla nich? - upominki, zdjęcia waszego miasta,
kasety, filmy, itp.?
Jeśli wasz program zawiera pobyt z rodzinami, jakie są wasze oczekiwania
wobec takiej sytuacji? Jak myślicie, czego spodziewają się rodziny, które
udzielą wam gościny?
3. Informacja o kraju partnera - należy zastanowić się nad dwoma
aspektami:
- zebraniem
pakietu informacji o danym kraju, np. "Wszystko co musisz wiedzieć o
Holandii"
-
świadomością istnienia różnic kulturowych.
Jeśli chodzi o informacje o kraju,
powinniście wspólnie jako grupa odwiedzić biura podróży, biblioteki,
księgarnie, by znaleźć informacje, które mogą was interesować. Podczas
waszych spotkań możecie obejrzeć zdjęcia, slajdy, filmy o kraju, do
którego się wybieracie. Możecie skontaktować się z jakąś organizacją,
która utrzymuje kontakt z tym krajem, by ich członkowie przyszli do was i
opowiedzieli, co ciekawego, innego lub podobnego można tam zaobserwować.
Nie zbierajcie tych informacji w ten sam sposób, jak zwykło się
przygotowywać referaty w szkole. Zorganizujcie wieczorne spotkanie z
przyjaciółmi lub w szkole, poeksperymentujcie z przepisami kuchennymi, na
które natrafiliście, itp. Możecie mieć przy tym mnóstwo bardzo dobrej
zabawy.
Trudną sprawą zwykle bywa zaakceptowanie odmienności kultury innego kraju.
Ale o to właśnie chodzi, by ją odkrywać. Nie można w nią ingerować,
zmieniać, krytykować. Pamiętajcie, że to wy będziecie obcymi w innym
kraju. Im bardziej negatywnie odnosić się będziecie do reguł
funkcjonowania jego kultury, tym mniejsze szanse będziecie mieli na jej
poznanie. Prawdziwą sztuką w obecnym świecie jest umiejętność
funkcjonowania w kilku kulturach zgodnie z ich zasadami, bez narzucania
cech właściwych naszej kulturze. Zauważcie, że poprzez poznawanie innych
kultur dostrzegacie różnice między nimi a waszą kulturą. W ten sposób
lepiej sobie uświadamiacie, czym tak naprawdę charakteryzuje się kraj, z
którego pochodzicie.
Postępujcie zgodnie z dwiema zasadami edukacji interkulturalnej:
- Nie
oceniaj a obserwuj!
- Żadna
kultura nie jest gorsza, jest po prostu inna.
źródło:
publikacja "Nasza Europa Twoje miejsce" |
|