Nauka zagranicą w krajach UE była dotąd raczej poza zasięgiem marzeń „przeciętnego Kowalskiego", przede wszystkim ze względu na bardzo wysokie czesne (nawet kilkakrotnie wyższe) dla obywateli spoza Unii Europejskiej. Dla przykładu, obecna opłata za studia na Oxfordzie dla Brytyjczyka lub innego obywatela UE to maksymalnie ok. 1100 funtów szterlingów rocznie (czyli mniej więcej 7 000 zł), dla obywatela spoza Unii, w zależności od wydziału, to od ok. 7 000 funtów do ok. 18 500 funtów rocznie. Do tego trzeba oczywiście doliczyć koszty życia. Po wejściu Polski do Unii Europejskiej polscy uczniowie i studenci będą
mieli prawo do podejmowania nauki w każdym innym kraju UE, na takich samych warunkach, jak uczniowie i studenci danego kraju (Dyrektywa Rady Unii Europejskiej nr 96 z 1993 r.).

   Oznacza to, że jeśli na przykład polski student zechce studiować w Szwecji lub w Niemczech (czy nawet na Oxfordzie), będzie miał takie same prawa i przywileje jak Szwed bądź Niemiec. Polskiego studenta będą więc obowiązywały takie same wysokości opłat za studia, prawo do stypendiów naukowych czy do opieki medycznej, a nawet zniżki na transport. Pobyt studenta nie może być jednak obciążający dla systemu socjalnego państwa przyjmującego, np. nie może ubiegać się o dofinansowanie kosztów wynajmowanego na czas studiów mieszkania.

źródło: Fundacja im. Stefana Batorego

Quiz Europejski  |  Pogoda w Europie  |  Przelicznik walut  | Słowniczek europejski