Mimo, że edukacja jest dziedziną nie podlegającą kompetencjom UE, ale suwerennym decyzjom państw członkowskich, to jednak Polska musi dokonać stopniowych zmian w szkolnictwie. Nie dlatego, że ktoś każe nam to robić, lecz z powodu słabości obecnego systemu oświatowego. Ministerstwo Edukacji Narodowej i Sportu za priorytet uznało współpracę młodzieży oraz uczestnictwo Polaków w życiu publicznym zintegrowanej Europy.

Będąc członkiem Unii Europejskiej, mamy szansę być lepiej wykształceni, znać języki obce, mieć łatwiejszy dostęp do nauki zagranicą, zwiększą się także nasze możliwości znalezienia pracy w innych krajach UE. Bruksela już dziś oferuje dzieciom (nawet przedszkolakom!), młodzieży i dorosłym dostęp do programów edukacyjnych, takich jak SOCRATES, LEONARDO DA VINCI i MŁODZIEŻ. Dzięki nim rozwinęła się współpraca i mobilność uczniów, studentów i nauczycieli w Unii Europejskiej. Od 1998 r. Polska jako kraj kandydujący do Unii jest pełnoprawnym uczestnikiem tych programów. Ich budżet Jest ustalony do 2006 r. Członkostwo Polski w UE nie wpłynie więc zasadniczo na możliwość korzystania z programów edukacyjnych UE, gdyż już dziś w pełni z nich korzystamy. Trzeba pamiętać, że żaden z tych programów nie polega na dawaniu pieniędzy. To szansa dla aktywnych. Od nas samych zależy, czy z niej skorzystamy.

Dzięki naszemu członkostwu w Unii Europejskiej - aktywnemu korzystaniu z jej programów edukacyjnych, zasadzie swobodnego przemieszczania się obywateli, wzajemnemu uznawaniu dyplomów, kwalifikacji zawodowych. Jak i dzięki ogromnym funduszom na tzw. rozwój zasobów ludzkich - zmniejszy się dystans, który istnieje między Polską a państwami członkowskimi UE w dziedzinie edukacji.

źródło: Fundacja im. Stefana Batorego

Quiz Europejski  |  Pogoda w Europie  |  Przelicznik walut  | Słowniczek europejski