Frank był do
niedawna środkiem płatniczym o różnej wartości w czterech krajach
europejskich (Belgii, Francji, Luksemburgu i Szwajcarii). Nazwa
pochodzi od napisu wydrukowanego na monecie: Francorum Rex, czyli
król Franków. Odnosi się ona do francuskiego króla Jana Dobrego,
który został schwytany przez Anglików w 1356 roku niedaleko Poitiers.
Anglicy zażądali za wypuszczenie króla okupu w wysokości trzech
milionów złotych monet. Wówczas, dla szybkiego zgromadzenia
pieniędzy, wybito monetę z napisem Rex Francorum, którą w języku
potocznym nazwano franc. Frank stał się pierwszą jednostką na bazie
układu dziesiętnego: jeden frank stanowił równowartość 100 centimów.