Nazwy
włoskiego lira i angielskiego funta (irlandzkiego punta) pochodzą od
łacińskiego słowa lira, które oznacza funt. Władca Franków Karol
Wielki (VIII-IX wiek) wprowadził w latach 793-794 system
pieniężno-walutowo-wagowo-mierniczy. Monety funtowe stanowiły bazę
rozliczeniową i rachunkową na obszarze późniejszej Francji. Funt ten
był dzielony na 20 szylingów (jako moneta tłoczony dopiero od 1300
r.), a szyling na 12 denarów. Tak więc 240 denarów było równoważne
jednemu funtowi. Podział taki obowiązywał w Wielkiej Brytanii aż do
1971 roku.
Waluty
narodowe - Lir i Funt
Nazwy
włoskiego lira i angielskiego funta (irlandzkiego punta) pochodzą od
łacińskiego słowa lira, które oznacza funt. Władca Franków Karol
Wielki (VIII-IX wiek) wprowadził w latach 793-794 system
pieniężno-walutowo-wagowo-mierniczy. Monety funtowe stanowiły bazę
rozliczeniową i rachunkową na obszarze późniejszej Francji. Funt ten
był dzielony na 20 szylingów (jako moneta tłoczony dopiero od 1300
r.), a szyling na 12 denarów. Tak więc 240 denarów było równoważne
jednemu funtowi. Podział taki obowiązywał w Wielkiej Brytanii aż do
1971 roku.
