Szyling
obowiązywał w Anglii od XIV wieku do roku 1971. Od czasów reformy
Karola Wielkiego szyling stał się drugą co do wielkości po funcie
jednostką pieniężną. W 1300 r. na obszarze północnych Niemiec, od
Hamburga po Wismar, zaczęto bić monety, które miały wartość 12
feningów i nazywały się szylingami. Do 1855 r. w Hamburgu szylingi
były używane jako drobne pieniądze. Bito je również we Frankonii i
Badenii, a później także w Szwajcarii. Nazwa szyling pochodzi z
gotyckiego skilding, co oznacza rodzaj szyldu. Tak Germanie nazywali
wschodnioromańskie monety, noszone jako biżuteria.