| |
Rozwój terytorialny Wspólnot oraz
materialne postępy w procesie integracji sprawiły, iż od połowy lat
80-tych, pilnym zadaniem stała się rewizja struktur i celów
współpracy między państwami członkowskimi. W maju 1985 roku
Konferencja w Mediolanie formalnie rozpoczęła cykl negocjacji nad
zmianami podstaw funkcjonowania Wspólnot oraz nad przygotowaniem
nowego traktatu o współpracy politycznej i bezpieczeństwie
europejskim.
Dyskusja trwała do lutego 1986 roku. Pomimo panującej zbieżności
poglądów wśród uczestników rozmów, nie zwyciężyły odważniejsze
projekty konstrukcji przyszłej Unii. Wobec tego, skupiono się na
budowaniu realnych podstaw dla osiągnięcia tego celu w przyszłości.
Realnym efektem negocjacji stał się Jednolity Akt Europejski,
podpisany w Luksemburgu 17 lutego 1986 roku i w Hadze 28 lutego tego
samego roku. Akt wszedł w życie 1 lipca 1987 roku.
Jednolity Akt Europejski to Traktat stosunkowo krótki, liczy
zaledwie 34 artykuły. Stanowi on jednak najbardziej istotny dokument
prawny o charakterze konstytucyjnym od czasu powołania Wspólnot.
Znaczący jest fakt, że już w artykule 1 dokumentu, jego
sygnatariusze dają wyraz swej zdecydowanej woli przekształcania
całości łączących ich stosunków w Unię Europejską. Jednolity Akt
Europejski daje ponadto wyraz ideologii leżącej u podstaw systemów
politycznych państw członkowskich. Deklaruje on:
- poszanowanie zasad
demokratycznych w stosunkach krajowych;
- przestrzeganie prawa;
- poszanowanie praw człowieka;
- konieczność utrzymania pokoju na
arenie międzynarodowej;
- zapewnienie bezpieczeństwa w
Europie;
- zapewnienie wzajemnej
solidarności w wyrażaniu wspólnych interesów oraz niezależności w
ich obronie.
Ponadto, na podstawie Jednolitego Aktu Europejskiego został
rozwinięty i zmodyfikowany system prawa Wspólnot poprzez:
- zwiększenie uprawnień Parlamentu
Europejskiego wskutek wprowadzenia wymogu współdziałania
Parlamentu z Radą Ministrów (ówczesna Rada Unii Europejskiej) przy
określonych zagadnieniach;
- poszerzenie katalogu spraw
podlegających głosowaniu przy zastosowaniu kwalifikowanej
większości głosów w Radzie Ministrów;
- stworzenie podstaw prawnych dla
działania Rady Europejskiej, Europejskiej Współpracy Politycznej
oraz Sądu Pierwszej Instancji (utworzonego 1 stycznia 1989 roku);
- rozwinięcie materialnych
kompetencji Wspólnot w celu osiągnięcia wspólnego rynku
wewnętrznego do końca 1992 roku oraz wzmocnienia współpracy w
zakresie kształtowania Unii Gospodarczej i Walutowej.
źródło:
negocjacje.gov.pl |
|