| |
Mimo głębokich zmian jakie wprowadzono
w Maastricht wiele kwestii pozostało otwartych lub
niesprecyzowanych. Sam Traktat o Unii Europejskiej przewidywał
wyraźnie konieczność zwołania kolejnej konferencji międzyrządowej w
1996 roku (Maastricht 2), chociaż nie ustalał dokładnie
problematyki, którą miałaby się ona zająć. Spotkanie inauguracyjne
konferencji odbyło się 29 marca 1996 roku w Turynie. Zasadnicze
rozbieżności między państwami członkowskimi doprowadziły do
przyjęcia projektu nowelizacji Traktatów Założycielskich Wspólnot
oraz Unii Europejskiej dopiero 17 czerwca 1997 roku, podczas szczytu
Rady Europejskiej w Amsterdamie. Ostateczny tekst Traktatu
zaaprobowano 2 października 1997 roku. Po zakończeniu trwającej
ponad półtora roku procedury ratyfikacyjnej Traktat wszedł
ostatecznie w życie w dniu 1 maja 1999 roku.
Traktat Amsterdamski, liczący 11 artykułów, odwołuje się do
struktury trzech filarów Unii, zmieniając nieco ich zawartość. Na
przykład pewne kwestie dotyczące polityki imigracyjnej i azylowej
zostały przesunięte z filara trzeciego do filara pierwszego, i tym
samym poddane jurysdykcji Trybunału Sprawiedliwości.
Jednakże oczekiwania, które łączono z tym Traktatem zostały, pod
wieloma względami, niespełnione. Przede wszystkim nie zdołano
wypracować kompromisu co do reform instytucjonalnych, jak również
struktur decyzyjnych w Unii. Dotyczyło to zwłaszcza kwestii:
- określenia nowej zasady ważenia
głosów w Radzie UE;
- zwiększenia roli głosowania
większością kwalifikowaną w Radzie UE;
- zredukowania efektu "deficytu
demokracji" w pracach Parlamentu Europejskiego;
- zmniejszenia ilości komisarzy i
deputowanych do Parlamentu Europejskiego w związku z perspektywą
rozszerzenia Unii.
Stosunkowo niewielkie zmiany
instytucjonalne zmodyfikowały jedynie zakres uprawnień Parlamentu
Europejskiego oraz wzmocniły pozycję Przewodniczącego Komisji
Europejskiej. Przewidziano również powołanie Wysokiego
Przedstawiciela do Spraw Wspólnej Polityki Zagranicznej i
Bezpieczeństwa, pełniącego jednocześnie obowiązki Sekretarza Rady UE.
Niemniej jednak, szczyt Amsterdamski wskazał główne kierunki
dalszych reform Unii, które miały się skupić na zagadnieniach
dotyczących:
- praw podstawowych obywateli
Unii;
- swobody poruszania się w obrębie
Unii;
- ograniczenia przestępczości;
- walki z bezrobociem;
- ochrony środowiska naturalnego.
źródło:
negocjacje.gov.pl |
|
Traktat
Amsterdamski
