Pierwszy
kanclerz Niemiec po wojnie. Współtwórca idei zjednoczonej Europy, wielki
rzecznik powojennego pojednania Niemiec i Francji.
Absolwent ekonomii i prawa na
uniwersytetach we Freiburgu, Monachium i Bonn. W 1917 roku został
nadburmistrzem Kolonii. Przyczynił się do rozwoju miasta: powstały nowe
zakłady, kwitł handel, utworzono uniwersytet, nowe szkoły.
Po dojściu Hitlera do władzy, Adenauer
musiał ustąpić ze stanowiska. Otrzymał też zakaz pobytu w Kolonii. Po
wojnie, 69-letni polityk rozpoczął nowy etap swojej kariery. Był jednym ze
współzałożycieli CDU w brytyjskiej strefie okupacyjnej, a po zwycięstwie
chadecji w wyborach parlamentarnych w 1949 roku został pierwszym
kanclerzem RFN. Miał wówczas 72 lata.
Projekty integracji europejskiej Adenauer
snuł już od roku 1919. Proponował wówczas oddanie wojskowo-przemysłowego
potencjału państw niemieckich pod zarząd wspólnej Rady. Sądził, że
gwarancją pokoju w Europie jest pojednanie francusko-niemieckie.
Zjednoczona Europa - zdaniem Adenauera -
stanowiła gwarancję powstrzymania zwycięskich potęg przed nowym sojuszem,
dając szansę przyjęcia Niemiec do wolnego świata. Stąd udział Adenauera w
pracach nad powołaniem EWWiS i zawarcie Paktu Elizejskiego z Francją. W
1963 roku Adenauer wycofał się z czynnego życia politycznego. |