Prezydent Francji w latach 1959-69. Francuski bohater narodowy, zwolennik Europy ojczyzn i ograniczania roli Stanów Zjednoczonych na kontynencie.

Absolwent szkoły wojskowej Saint-Cyr, kształcącej francuską kadrę dowódczą. Uczestniczył w walkach I wojny światowej. W latach 1919-21 przebywał w Polsce wraz z francuską misją wojskową pod dowództwem gen. Weyganda.

W latach dwudziestych był profesorem szkoły wojskowej w Saint-Cyr, zajmował też rozmaite stanowiska we francuskiej armii (łącznie ze stanowiskiem wiceministra obrony) aż do roku 1940.

18 czerwca 1940 roku ogłosił słynny apel, wzywający Francuzów do walki z wrogiem. Zdecydowana większość Francuzów w czasie wojny wspierała kolaborancki reżim marszałka Petaina. De Gaulle zorganizował francuską armię poza Francją - na terytorium Wielkiej Brytanii, a następnie w zamorskich terytoriach Francji. Był współzałożycielem Francuskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego. Po zakończeniu wojny stanął na czele rządu. Nie godząc się na osłabienie władzy wykonawczej, ustąpił w 1946 roku.

W rok później stworzył Zgromadzenie Ludu Francuskiego, które miało - w zamyśle de Gaulle'a - spełniać podobną rolę do Resistance (Ruchu Oporu) w czasie II wojny światowej; miało skupić cały naród wokół osoby de Gaulle'a.

W czasie wojny algierskiej, stojąc w obliczu niebezpieczeństwa rozprzestrzenienia się walk na teren metropolii, przejął władzę. Stanął na czele rządu, który opracował nową konstytucję. W 1959 roku de Gaulle przejął od Rene Coty stanowisko prezydenta Republiki. Polityka de Gaulle'a doprowadziła do zakończenia procesu dekolonizacji, wzmocnienia pozycji Francji w świecie i do zbliżenia z państwami Europy Wschodniej.

W zamyśle de Gaulle'a Europa miała być mediatorem między Wschodem a Zachodem. Generał był zwolennikiem Europy ojczyzn, Europy od Atlantyku po Ural. Ostro sprzeciwiał się przystąpieniu Wielkiej Brytanii do EWG i ingerencji Amerykanów w sprawy europejskie. Brytyjczyków uważał za "amerykańskiego konia trojańskiego". Wielokrotnie podkreślał wyspiarskie położenie Wielkiej Brytanii i jej brak zainteresowania problemami Starego Kontynentu. Zwolennik niezależności Francji, wycofał francuską armię ze struktur wojskowych NATO.

Po odrzuceniu przez francuskie społeczeństwo poddanej pod referendum propozycji w sprawie reformy administracji i senatu w kwietniu 1969 roku, ustąpił z zajmowanego stanowiska.

Quiz Europejski  |  Pogoda w Europie  |  Przelicznik walut  | Słowniczek europejski