Pochodził z Pieve Tesino, w regionie Trentino na pograniczu północnych Włoch i Austro - Węgier. Po ukończeniu liceum studiował filologię w Wiedniu, a następnie pracował jako dziennikarz.

Był deputowanym z ramienia Partii Ludowej. Po jej rozwiązaniu za czasów Mussoliniego, trafił do więzienia. Skazany na cztery lata, wyszedł na wolność po kilkunastu miesiącach.

Pracował w watykańskiej bibliotece i pisał artykuły do dziennika "L'Ilustrazione Vaticana". W czasie wojny przyczynił się do powstania Chrześcijańskiej Demokracji. Opowiadała się ona za państwem pluralistycznym, parlamentarnym i zdecentralizowanym.

De Gasperi, popierany przez Kościół i komunistów i stał się liderem włoskiej sceny politycznej. Jego rządy były rządami centrystycznymi, proeuropejskimi i proatlantyckimi. W 1947 roku zerwał stosunki z komunistami.

Lata rządów de Gasperiego nazywane są "erą de Gasperiego". To próba odbudowy wizerunku Włoch na arenie międzynarodowej, przystąpienie kraju do NATO i Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali. Z życia politycznego usunął się w 1953 roku.

Quiz Europejski  |  Pogoda w Europie  |  Przelicznik walut  | Słowniczek europejski