Premier
Wielkiej Brytanii w latach 1979-90. Zwolenniczka ograniczonej integracji
europejskiej. Dążyła głównie do rozwoju współpracy państw Europy w
dziedzinie handlu. Uważana za patronkę nie tylko brytyjskich "eurosceptyków".
Studiowała chemię i prawo w Oxfordzie i w
Londynie. W czasie studiów zaangażowana była w działalność polityczną w
Akademickim Stowarzyszeniu Konserwatystów, następnie pracowała jako
chemiczka w przemysłowym instytucie naukowym.
W 1953 roku przyjęta do palestry w
Lincoln's Inn. Rok później rozpoczęła samodzielną karierę adwokacką. W
1959 roku wybrana do Izby Gmin, przez sześć lat była rzecznikiem prasowym
Partii Konserwatywnej. Po wyborczym zwycięstwie konserwatystów w 1970 roku
została ministrem nauki i wychowania. Cztery lata później po porażce
wyborczej swej partii pozostawała w tzw. gabinecie cieni.
Na czele Partii Konserwatywnej stanęła w
1975 roku. Gdy w cztery lata później partia zdobyła zdecydowaną większość
miejsc w parlamencie, Margaret Thatcher została szefem Rady Ministrów.
Była pierwszą kobietą - premierem w historii Wielkiej Brytanii. Rządziła
przez trzy kadencje. Jej program, oparty na zasadach liberalizmu,
konserwatyzmu i monetaryzmu, uzyskał odrębną nazwę - "thatcheryzm". Dzięki
swej stanowczości na przykład wobec strajkujących górników uzyskała
przydomek Żelaznej Damy.
Nieustępliwa również w polityce
zagranicznej. Niekiedy posługiwała się retoryką antyeuropejską, jednak w
praktyce dążyła do wzmocnienia roli Wielkiej Brytanii w EWG, traktując
proces zjednoczenia Europy przede wszystkim jako szansę rozwoju wolnego
handlu w Europie. W połowie lat osiemdziesiątych - w imieniu brytyjskiego
rządu - zgodziła się na uchwalenie Jednolitego Aktu Europejskiego i
pogłębienie integracji. Do dziś pozostaje przeciwnikiem ścisłej
integracji, a zwłaszcza unii gospodarczo-walutowej.
Po wprowadzeniu reformy podatkowej w 1990
roku, zaczęła tracić popularność. Krytykowana również w łonie własnej
partii, w listopadzie 1990 roku ustąpiła ze stanowiska premiera. W 1992
roku otrzymała tytuł szlachecki i miejsce w Izbie Lordów. |